poniedziałek, 9 lutego 2015

Rozdział 5

Pani zaczęła sprawdzać listę. Kiedy wyczytała mnie powiedziałam tylko "jestem". Zaraz spojrzała na mnie. Jej wzrok, gdyby mógł zabiłby mnie.
-Młoda damo. Na moich lekcjach nowe osoby wstają i mówią "jestem proszę pani".
Przewróciłam oczami. Wyczytała mnie ponownie. Wstałam i powiedziałam zwykłe "jestem". Znów powrócił jej ten wzrok. Ona nie ma dosyć? Zayn obok mnie się śmiał. Nie dziwię się mu. Na jego miejscu też bym się śmiała.
-Dobrze, czyli nieobecna.-wymamrotałam
-Jestem proszę pani.-wyrecytowałam jej jak na kazaniu.
Sprawdzała dalej. Niech nie myśli, że jej odpuściłam. Nie chciałam po prostu mieć nieobecności. Popieram Clarę, można się z nią kłócić. 

Dzwonek. Jak dobrze. No prawię. Siedziałam z Zayn'em. Cały czas się na mnie patrzył. A raz położył mi dłoń na moim udzie, ale zaraz ją strzepnęłam. Jest ciepło jak na listopad. Mogliśmy wyjść na dwór na przerwę. Usiadłam przy stoliku. Podniosłam głowę i dostrzegłam Zayn'a kilka stolików dalej. Palił papierosa.
To można palić? W szkole? Przyszła Sophie i usiadła po turecku obok mnie.
-Można palić?-palnęłam.
-Można, tylko poza szkołą. A co palisz?-uniosła zabawnie brwi.
-Nie.-poprawiłam się na siedzeniu.
-Patrz tam.-wskazała na  Zayna. Przyglądał mi się. Zamrugałam uwodzicielsko, a on przegryzł dolną wargę.
-Kręcisz z Malikiem?-zapytała Clara, która ni stąd ni z owąt się pojawiła.
-Nie.-szybko zaprotestowałam.
-Tak, jasne.-zrobiła głupią minę.
-No chyba ty.-zachichotałyśmy.
-A podoba ci się?-zapytała Sophie.
-No, niezły jest. Przystojny, słodki, ale nie w moim guście.-przyznałam.
Dzwonek. Kolejne głupie lekcję.

Jestem w domu i próbuje odrobić lekcję. Główkuje nad matematyką i złapałam się za miejsce, gdzie trzymał mnie Zayn. Wtedy w szkole poczułam takie dziwne uczucie w podbrzuszu. Odrobiłam lekcję jakimś dziwnym trafem. Zeszłam na dół do kuchni.
-Zaraz przywiozą pizze.-oznajmiła mama.
Uśmiechnęłam się. Poszłam do salonu. Rozłożyłam się na sofie i zaczęłam oglądać telewizję. Skakałam po kanałach. Nic ciekawego. Nagle zatrzymałam się na wiadomościach. Mówili o jakimś nie wyjaśnionym zdarzeniu.
Dziewczyna w niewyjaśnionych okolicznościach zaginęła kilka dni temu. Wczoraj w nocy odnaleziono jej ciało. Dziewczyna prawdopodobnie została brutalnie zgwałcona, a jej ciało zostało zmasakrowane. Znaleziono ją w lesie nie daleko 'starego' domu.
I tak dalej. Powiedzieli, że znaleźli ją niedaleko mojego domu.
-Skarbie, pizza.-zawołała mnie mama.

Pobiegłam tam i od razu zjadłam pierwszy kawałek.
-Nie jedz dużo, bo jeszcze na zajęcia.-przypomniała mi.-Zawiozę cię.
Pokiwałam głową na znak, że zrozumiałam. Poszłam na górę. Muszę zebrać rzeczy na zajęcia. Wzięłam torbę i zaczęłam wrzucać wszystko. Zeszłam pospiesznie na dół. Mam jeszcze pół godziny. No pięknie. Wyszłam na dwór i wsiadłam do samochodu. Mama przyszła chwilę później. Wsiadła i ruszyłyśmy.
Dojechałyśmy, a ja w pośpiechu wysiadłam i kierowałam się do szatni. Muszę się przebrać. W końcu mogłam iść na salę, która była wielka. Już było parę osób. Myślałam, że będę sama. Weszłam niepewnie. Wszyscy spojrzeli na mnie. Czułam się dziwnie, ale za chwilę przyszła nauczycielka. To znaczy, tak myślę. Poza tym, że mnie przedstawiła, to jeszcze był dość fajny chłopak. O ile mi wiadomo miał na imię Liam. Zaczęłam się rozgrzewać. Spojrzałam na resztę. Ten cały Liam tańczył, ale tak, że szczęka mi do samej ziemi siegała. Tańczył niesamowicie. Podszedł do mnie, a ja odwruciłam wzrok.
-Cześć. Jestem Liam.-przedstawił się z wielkim uśmiechem.
-Diana.-również się uśmiechnęłam.
Poszedł na środek. Pani powiedziała, że teraz każdy zaprezentuje o co umie. Liam dawał radę. Jest niezły. W końcu przyszła pora na mnie. Stanęłam na środek. Muzyka zaczęła grać, a ja poruszałam się w rytm.
Skończyła. Usiadłam na ławce i napiłam się wody.
-Jesteś świetna. Pierwsza lekcja, a ty już jesteś gwiazdą-powiedział uśmiechnięty Liam. Zarumieniłam się. Czekaj? Czy on zawsze się tak szczerzy?
Zajęcia się skończyły. Przebrałam się. Wzięłam do ręki mój telefon. Nowa wiadomość. Nacisnęłam małą kopertkę.
Nieznany numer:Zostaw otwarte okno na noc ;)
Zignorowałam to. Ktoś jaja sobie robi.




                                 Przepraszam za błędy.
                             Przeczytałaś?=Skomentuj!

niedziela, 1 lutego 2015

Rozdział 4

Już nie zasnęłam. Kiedy rozległ się dźwięk mojego budzika musiałam wstać. Poszłam do łazienki i odbyłam poranną toaletę. Ubrana zeszłam na dół. Weszłam do kuchni. Nikogo nie było. Mama i tata są w pracy. Czyli będę musiała iść na zajęcia taneczne sama. Dobra, przeżyję. Nie chciałam jeść. Jakoś nie mam ochoty. Ubrałam się i wyszłam na dwór. Zaczyna robić się zimno. Z garażu wyprowadziłam rower. Poczułam, że czegoś zapomniałam. Plecak! Nie ma to jak pojechać do szkoły bez plecaka. Wróciłam do domu po mój bagaż. W końcu mogłam jechać.
*oczami Zayna*
Wszedłem do szkoły. Jak ja nienawidzę tutaj chodzić. Za kilka miesięcy kończę 18 lat i nie będę chodzić. Nie wiem czy wytrzymam. Usiadłem pod klasą. Jestem wcześniej niż zawsze. Nagle zobaczyłem dziewczynę. Piękna, urocza, uśmiechnięta. Dopiero później skapnąłem się, że to ta nowa. Wczoraj tego nie zauważyłem. Usiadła na drugim końcu ławki. Cały czas patrzyłem się na nią. Spojrzała na mnie. Uśmiechnęła się słodko.

Wysiliłem się na minimalny uśmiech. Nigdy nie uśmiechałem się do dziewczyny. Inne były....były inne. Wiem, masło maślane, ale tak jest. Tamte dziewczyny były... Zawsze jak dowiadywały się o mojej tajemnicy to od razu mnie skreślały. Słyszałem jak tamta plotkara Clara powiedziała jej o tym. Jednak Diana nic z tego sobie nie zrobiła. O, nawet zapamiętałem jej imię.
*oczami Diany*
Zayn cały czas mi się przyglądał. Usłyszałam szuranie, a chwile później koło mnie był on.
-Hej.-wyszeptał.
-Hej.-również wyszeptałam.
-Co tam?-zapytał.
-Dobrze.-nieśmiało podniosła na niego wzrok. Miał przepiękne oczy.
Na szczęście zauważyłam Clarę. Jak dobrze. Zayn kiedy tylko ją dostrzegł odsunął się ode mnie. Uff....
-Hej skarbie.-pocałowała mnie w policzek.-Chce ci kogoś przedstawić.
-No dobra.
-A ty z Zayn'em?-zapytała, kiedy odeszłyśmy na dobrą odległość.
-Nic. Zaczął do mnie gadać, ale kiedy cię zobaczył to zrezygnował.
-Widocznie nasz Bad Boy się zakochał.-walnęła mnie w ramie.
-No chyba nie.
-Hej sis.-pojawiła się przed nami jakaś dziewczyna. Pocałowały się w policzek.
-Diana to jest Sophie, Sophie to jest Diana.
-Cześć.-powiedziałam niepewnie.
-Cześć.-przytuliła mnie. O kurcze...
-O boże! Diana, choć. Zaraz przyjdzie "wiedźma".
-A to kto?-zapytałam.
-Baba od matmy. Jest strasznie wkurzająca, ale fajnie się z nią kłuci.-uśmiechnęła się chytrze.
Pokiwałam głową. Pożegnałyśmy się. Ruszyłyśmy pod salę. Cała klasa już ładnie stała pod drzwiami. Szybko się ustawiłyśmy na końcu. Zadzwonił dzwonek, sygnalizując zaczęcie się lekcji. Pani "wiedźma" przeszła bardzo szybko. Już jej nie lubię. Otworzyła klasę i kierowałam się do ławki w której siedzę z Clarą, ale poczułam, że ktoś łapie moją dłoń. Zaciągnął mnie na ostatnią ławkę i posadził na krześle. Podniosłam głowę. Był to Zayn. Czy on się na mnie uwziął?
-Ej no Zayn!-wydarła się Clara mimo, że jest pani.
-Młoda damo.-odezwała się pani.
-Proszę Pani, ja siedzę z nią...-wskazała na mnie.-..,a ten tu zaciągnął ją tam.-podeszła do nas.
Zayn gwałtownie wstał. Nie widziałam jak na nią patrzy, ale wiem, że mógłby nim zabić.
-Spadaj szmato.-wysyczał.
-Sam spadaj dziwkarzu!-wrzasnęła.
Takiego kina to ja nie widziałam. Cała klasa odwróciła się i patrzyła co dalej będzie się dziać.
-Przestańcie!-wstałam. Zwrócili się do mnie.-Przestańcie. Clara później z tobą będę siedziała.
-Nie. Ja nie chce, żebyś z nim siedziała.
-Bo co, ugryzę ją?-zadrwił Zayn.
-Spierdalaj.
-Dość!-wrzasnęła nauczycielka.-Zayn, Clara, chcecie wylądować u dyrektora?-uniosła do góry jedną brew.
Dziewczyna zrezygnowała. Usiadła niedaleko nas. Zayn również usiadł.

czwartek, 22 stycznia 2015

Rozdział 3

Odrobiłam lekcje, nawet nie wiem jakim cudem. Zeszłam na dół coś zjeść. Moja rodzicielka akurat robiła obiad.
-Jak w szkole, bo tak szybko wpadłaś, że nie zdążyłam zapytać?-odezwała się.
-Dobrze. Nie było tak źle. Poznałam nową dziewczynę. Jest super.
-A jak ma na imię?
-Clara.
-A po za nią, ktoś się jeszcze odezwał?
Ale ciekawska.
-Nikt.-skłamałam.
Nie chce mówić o idiocie, którym jest ten chłopak. Podeszłam do stołu. Usiadłam i zaczęłam jeść. Jaka ja głodna byłam. Jaka ulga. Kiedy zjadłam poszłam z powrotem na górę. Muszę się czymś zająć. Zaczęłam czytać książkę, którą dostałam na urodziny od babci. Nie długo są święta. No jakieś półtora miesiąca. Ale co tam.
~*~
Czytanie zajęło mi dwie godziny. W moim pokoju było już ciemno, więc musiałam zapalić światło. Poszłam i zaczęłam szukać kontaktu. Obmacałam całą ścianę aż w końcu znalazłam. Nacisnęłam i zaraz zrobił się  jasno. Nagle usłyszałam pukanie. Wydobywało się ono z podłogi. Przybliżyłam się do tego miejsca. Ucichło. Pewnie mi się przesłyszało. Poszłam się umyć. Przebrałam się w piżamę i poszłam spać.
Obudziły mnie hałasy. Drugi raz. Tym razem zapaliłam lampkę nocną. Nikogo nie było. Wstałam i zeszłam na dół. Z szafki wyjęłam kubek. Nalałam mleka. Schowałam butelkę z powrotem do lodówki. Nagle w kuchni zrobiło się zimno. Tak jakby zaczął wiać wiatr. Spojrzałam na okno. Otwarte. Dziwne...

Poszłam i zamknęłam. Znów było ciepło. Zaczęłam powoli sączyć napój. Kiedy wypiłam odstawiłam kubek do zlewu. Poczułam czyjąś dłoń na ramieniu. Gwałtownie się odwróciłam, ale nikogo nie było. Nadal to czułam. Zaczęłam się obracać wokół własnej osi. Nagle zobaczyłam coś czego bym się nie spodziewała. W rogu kuchni stała kobieta. Miała czarną skunie, a na głowie miała kaptur. Światło zaczęło samo się gasić i zapalać.
Cofnęłam się aż wpadłam na ścianę. Ona zaczęła chodzić w kółko, a ja zaczęłam płakać i walić rękoma o ścianę. Zaczęła krzyczeć. Wszystko natychmiast ucichło. Wruciłam do pokoju. Na korytarzu spotkałam rodziców, którzy pytali się co się stało. Zignorowałam ich. Zamknęłam się na klucz.



____________________________________________________
Witajcie :) Przepraszam, że musieliście czekać. Wiem, krótki jest. Ale obiecuje, że następny będzie dłuższy.  
Przepraszam za błędy.

sobota, 27 grudnia 2014

Rozdział 2

Poszłam na górę. Otwierałam wszystkie drzwi po kolei. W jednym sypialnia rodziców, w drugim łazienka i jeszcze kilka pokoi. Na końcu korytarza znajdowały się duże potężne drzwi. Podeszłam i szybkim ruchem chwyciłam za klamkę. Nie otworzyły się. Zamknięte na amen. Zrezygnowałam. Wróciłam do pokoju. Chciałam skończyć rozpakowywanie się. Teraz zaczęłam od książek do szkoły. Jutro do nowej budy. Oby tam  byli fajni ludzie. Następnie poukładałam książki do czytania. Mam sporą kolekcję horrorów. Pięknie. Jeszcze trochę zostało. Z dwa kartony duperałów. Zdjęć, pamiątek i tego typu rzeczy. Postawiłam je w kącie. Muszę przygotować ubrania na jutro. Zaczęłam wybierać i już się nudziłam. Ale przecież tutaj jeszcze mnie w tym nie widzieli. Głupia jestem. Wyjęłam byle co. Robiło się późno. Poszłam do kuchni. Otworzyłam lodówkę. Nie było dużego wyboru. Wzięłam jogurt truskawkowy, mój ulubiony. Zjadłam i wróciłam do pokoju. Poszłam do łazienki i się umyłam. Przebrałam się w piżamę i wskoczyłam do łóżka. Ustawiłam budzik na jutro i poszłam spać.
~*~
Obudziły mnie hałasy. Otworzyłam oczy i zobaczyłam rozmazaną postać stojącą w moim pokoju.

Zaczęłam szybko mrugać i znikła. Udałam, że mi się to przywidziało. Poszłam dalej spać.
-Rano-
Obudził mnie budzik. Mój budzik nie może zaakceptować mojego związku z łóżkiem. I jeszcze do tej szkoły... Nie chce! Zwlokłam się z łóżka i poszłam do łazienki.Obmyłam twarz i zaczęłam się ubierać. Robiłam to tak jakby na czuja, bo oczu mi się nie chciało otwierać. Z pokoju wzięłam na ramię torbę z samymi zeszytami. Zeszłam na dół. Mama krzątała się po kuchni.
-Hej.-przywitałam się.

-Witaj.-uśmiechnęła się.
Usiadłam przy stole. Mama podała mi kanapki, których chwile później nie było. Poszłam i założyłam buty. Nie lubię chodzić do szkoły od połowy semestru. To jest strasznie trudne.Wyjeżdżam z rodzicami co rok, może pół. Nie lubię zmieniać szkoły. Nienawidzę! Ubrałam się do końca i wyszłam. Miał mnie tata zawieść, bo rower jest zepsuty. Wsiadłam do auta i czekałam na ojca.
Podobno zostajemy tu dłużej niż rok. Więc zapisałam się na dodatkowe lekcje. Jutro zaczynam. Rodzice zapisali mnie na kurs nauki tańca. Stwierdzili, że powinnam czegoś nowego spróbować.
-Gotowa córeczko?-zapytał.
-Na śmierć? Oczywiście.-Uśmiechnęłam się panicznie.
-Spokojnie. Wszystko będzie dobrze.
Dojechaliśmy. Już nienawidzę tu chodzić. Z daleka widać, że są tam same plastiki i bad boy'e.
-Powodzenia.-powiedział.
-Przyda się.-wysiadłam.
Szłam nie pewnym krokiem. Przeszłam przy parce, która się obściskiwała. Obrzydliwe.
Szłam dalej. Jestem zawsze sama. Weszłam do szkoły. Podeszła do mnie nauczycielka.
-Dzień dobry.-wydukałam niepewnie.
-Dzień dobry. Ty jesteś nową uczennicą?-zapytała.
-Tak.
-To jesteś w mojej klasie. Witaj, nazywam się Lucy Mitchell.
-Miło poznać.
-Zaprowadzę Cię do klasy.-prowadziła. Szłam za nią. Doprowadziła mnie sali nr.69.
-To ja Cię zostawię.poszła.
Chwile czekałam i zadzwonił dzwonek. Już się boje. Pani przyszła i otworzyła klasę. Parę osób weszło, a ja za nimi. Usiadłam na ostatniej ławce. Nagle poczułam intensywny zapach perfum. Męskich perfum. Podniosłam wzrok na chłopaka.
-Sorry, ale to moje miejsce.-warknął.
-Przepraszam, nie wiedziałam.-pospiesznie i panicznie wstałam.
-O widzę, że poznałeś nową koleżankę Zayn.-odezwała się nauczycielka.
Usiadł nie odzywając się już ani słowem.
-Proszę, usiądź przy Zayn'nie.-wskazała na miejsce obok chłopaka.
Nie pewnie usiadłam.
On fuknął coś pod nosem. Fajnie się zaczyna.
-Dobrze klasa. Poznajcie Dianę. Przyjechała do nas z Londynu. Mam nadzieję, że pokażecie jej szkołę.-powiedziała. Podczas jej wypowiedzi wszystkie oczy były zwrócone w moją stronę. Tylko ten chłopak, który siedzi obok mnie się nie patrzył. Co on ma jakieś wąty do mnie?
Skończyła się pierwsza lekcja. Koszmar!!!Usiadłam na ławce i czekałam na kolejny dzwonek. W tym czasie obok mnie usiadła dziewczyna. Nie kojarzę do końca, ale chyba chodzi ze mną do klasy.
-Hej!-powiedziała radośnie.
-Hej.-odpowiedziałam.
-Jestem Clara, a ty pewnie Diana.
-Tak to ja.-uśmiechnęłam się.
-Chodzimy razem do klasy
-A rzeczywiście.
Rozmawiałyśmy jeszcze trochę do puki nie zadzwonił dzwonek.
-Siedzimy razem?-zapytała, kiedy wchodziliśmy do klasy.
-Pewnie. Nie chce siedzieć z tym oszołomem, jak można go tak nazwać.
-Co ty?-usiadłyśmy.
-Co ja?
-Nie słyszałaś?-zapytała zdziwiona.
-Ale czego? Jestem tu dopiero od wczoraj.
-Gdzie mieszkasz?-ponownie zapytała.
-Nie pamiętam dokładnie adresu, ale wiem, że to stary dom na obrzeżach miasta. Nie daleko jest las.
-Co?! Gdzie?!-wyszczerzyła oczy.-Wiesz co się w tym domu stało?
-Jeśli chodzi o to, że zostały popełnione jedno morderstwo i dwa samobójstwa, to tak, wiem o tym.
-Nie przeraża cię to?
-Ale co to ma związek z nim?-wskazałam na chłopaka.
-Podobno on zabił ojca, a córkę i matkę zgwałcił. Matka się powiesiła, a córka podcięła sobie żyły.
-Naprawdę?
-Tak.
Odwróciłam się i spojrzałam na niego. Z jego twarzy nic nie można było wyczytać. Zero emocji.
Patrzył się na mnie. Ciągle czułam jego wzrok, nawet jak się odwróciłam.
~*~
Koniec szkoły!!! Jak na dzisiaj. Dobrze się poznałam z Clarą. Jest super. Nieźle się dogadujemy. Siedzę w pokoju i próbuje odrobić lekcję. Jednak coś nie daje mi spokoju. Co chwila kiedy zamykam oczy, aby pomyśleć widzę te piwne oczy. Tą białą opinającą koszulkę przez którą widać jego tatuaże. Czarne jak węgiel włosy, które są ułożone idealnie. Chyba się zakochałam. Nie, to nie możliwe. Po jednym dniu? Po kilku marnych słowach?

środa, 24 grudnia 2014

Wesołych Świąt!!!

Hejka :) Przepraszam, że nie dodałam rozdziału, ale nie miałam czasu. Powinien pojawić się w tą sobotę.
Chciałabym Wam życzyć wszystkiego czego chcecie. Spełnienia najskrytszych marzeń. Żeby w ten jeden dzień w roku Wasze smutki i troski odeszły w cień. 
Wesołych Świąt !!!

czwartek, 11 grudnia 2014

Rozdział 1

 Czytasz??=Komentujesz!!

Wszystko zaczynam od nowa. Właśnie jadę z moimi rodzicami do naszego nowego domu w Bradford. Mam nadzieję, że tam znajdę przyjaciół. Przedtem mieszkaliśmy w Londynie, ale tam poznałam takiego chłopaka, który brał i chyba nadal bierze koke. Nie chciałam się z nim widywać, bo bałam się, że mnie też w to wciągnie. Tam każdy uważał mnie za dziwną. Na szczęście tu mnie nikt nie zna i mam szanse spotkać kogoś fajnego, normalnego.
Właśnie dojechaliśmy na miejsce. Wysiadłam z auta i zaciągnęłam się świeżym powietrzem. Spojrzałam się na dom, był ogromny.
-Jak się podoba córeczko?-zapytał się tata.
-Jest cudowny!!-przytuliłam go.
-Poczekaj aż wejdziesz do środka.-powiedziała mama i poklepał mnie po plecach.
Tata wyją walizki i dał mi klucze do drzwi. Podbiegłam do drzwi frontowych i włożyłam klucz w zamek, przekręciłam i nacisnęłam klamkę. Po chwili dołączyli do mnie rodzice i razem weszliśmy do środka. Cały dom był w starym stylu, takim jaki lubię. Zaczęłam iść w stronę schodów. Weszłam na pierwszy stopień i coś zaskrzypiało. -To pewnie te stare schody.-pomyślałam. 

Weszłam wyżej aż na samą górę. Jedne z drzwi były uchylone. Otworzyłam je szerzej i to był mój nowy pokuj. Był piękny.  Znajdowało się tu łóżko. Obok łóżka stała szawka nocna, szafa i komoda.....oraz biurko. Zeszłam na dół po moje rzeczy. Wyszłam przed dom i z wozu dostawczego wzięłam moje pudła, których było sporo. Zanisłam pierwszy karton i nie chciało mi się już nigdzie iść. Postanowiłam poprosić tate o pomoc w noszenu kartonów.
-Tatusiu pomożesz mi zanieść pudła do mojego pokoju?-zapytałam się słodkim głosem.
On nic nie odpowiedział tylko pokiwał głową na zrozumiał.
~*~

Szybko się uwinęliśmy. Razem było o wiele raźniej. Teraz stałam w pokoju, a w nim było bardzo dużo kartonów. Troche mi to zajmie zanim to wszystko poukładam. Zaczełam od ubrań. Wszystko staranie układałam w szafie. Po kilku godzinach sprzątania nadal było dużo do ogarnięcia. Nie chciało mi się dzisiaj już nic robić. Zeszłam na dół obejrzeć reszte domu, bo jeszcze nie zdążyłam zobaczyć. Weszłam do salonu, a w nim siedzieli moi rodzice i jakaś starsza pani.
-O jesteś. Właśnie pospisujemy umowę kupna domu.-powiedziała mama. Była szczęśliwa z tego powodu.
-A i muszę państwu coś jeszcze powiedzieć.-zaczęła staruszka.
-W tym domu zostały popełnione dwa samobójstwa i jedno morderstwo.-skończyła.
Ja się nie przestraszyłam, ale moi rodzice wyglądali jakby chcieli odwołać kupno domu.
-Mi to nie przeszkadza.-powiedziałam, a moi rodzice spojrzeli się ze zdziwieniem.
-Dobrze, czyli wszystko jest w porządku. Dziękujemy.-tata podał rękę starszej kobiecie.
Wiedziałam, że się zgodzą. Jestem ich oczkiem w głowie. Zrobią dla mnie wszystko. Pożegnaliśmy się z kobietą. Tata odprowadził ja do drzwi. 


 Ciąg dalszy nastąpi...
___________________________________________________
Witajcie :)  Oto pierwszy rozdział. Przepraszam, że tyle czekaliście, ale nie miałam zbyt czasu. Wiecie poprawy w szkole. Mam nadzieje, że się podoba.

Przepraszam za błędy.







sobota, 6 grudnia 2014

Zwiastun ;)

Już jest :) W końcu się udało ;D Zrobiłam go sama więc od razu przepraszam za taką muzykę, ale coś mi się dzieje z kompem i tak właśnie wychodzi. Ale mam nadzieje, że to za bardzo nie przeszkadza :*
Link: http://youtu.be/4N9gLB8-Tio

Kocham Was <33